Het kankertijdperk is aangebroken.

Vanaf 16 juli is mijn leven een beetje verandert. Nogal drastisch zelfs.

Ik was al een tijd ziek, nouja gewoon niet lekker. Snel moe, niet kunnen eten, misselijk, oergeluiden die uit m’n longen komen blablabla, maar ik ga gewoon door jatoch lekker boeiend! Feestjes, biertjes, niet slapen, harstikke fijn! Tot op een dag ik zo kapot was dat ik dacht, ik stop met roken en drinken, want ik trek het niet meer.
Ik dacht dat mijn “wilde” levenstijl vast mijn vitamine huishouding had aangetast en dat met wat meer slapen en minder feesten ik er wel weer bovenop kwam, om vervolgens weer opnieuw te beginnen natuurlijk.

Maandag 6 juli stopte ik met roken en drinken en woensdag 8 juli ging ik met Lilly naar het laatste NIN concert in de HMH. Die dag werd ik pas echt ziek, kreeg geen hap door m’n keel van de misselijkheid en ging bijna nokkie voordat het concert uberhaupt begonnen was. Tijdens het concert heb ik alleen op de tribune of op de wc gezeten, maar het was fucking vet!

Toen ging ik toch wel nadenken, want die knobbel in m’n oksel deed toch eigenlijk ook al best lang pijn en moest die niet ondertussen al weg zijn, het zat er al zo lang. Dat weekend beloofde ik Laura (roomie) dat ik de huisarts maandag zou bellen voor een afspraak.
Vrijdag had die plaats, nouja ok ik wilde toch niet weten wat ik mankeerde dus ik vond het allemaal prima. De kans dat ik niet zou gaan was ook erg groot aangezien ik er 09.25 uur moest zijn.
Gelukkig had ik die donderdag ervoor een afspraak met m’n psycholoog in ‘t VUmc in Amsterdam. Gewoon voor de basic dingen over m’n operaties en al die crap. Ik heb daar denk ik 15 minuten gezeten voordat duidelijk werd dat ik toch niet helemaal lekker was. Ze vroeg hoe het ging en ik noemde mijn waslijst met mankementen op en toen belde ze maar gelijk m’n arts (die de hormonen regelt enzo) op.
Longfoto’s, bloedprikken, dokter hier, dokter daar.
Heb ik HIV? Heb ik Pfeiffer? Longontsteking dan gewoon?
Tuurlijk niet gekkehuis, op zo’n moment weet je het gewoon al, al die testen en al het medische gemurmel. Je weet het dan al zeker. Ik heb kanker voor vaderland.

Dan komt er inderdaad zo’n halve tamme internist, die zegt dat Pfeiffer wel kon en voor de zekerheid nog een HIV test gedaan moet worden, maar dat het eigenlijk gewoon wel kwaadaardige lymfklierkanker is. Ik weet niet hoe sociaal gestoord je van medicijnen studeren wordt, maar dit was echt een KANKERwijf. Doet ze haar werk toch ergens nog goed. Het zit natuurlijk niet mee om zulk kankernieuws met zo’n kankerkop aan zo’n kankerkind te vertellen. Had ze misschien wat vaker op moeten oefenen ofzo. Op kankercursus of kankerkamp.
Vrijdag dan maar naar de hematoloog en die zou nog ff m’n bloed onder de microscoop leggen om te dubbelchecken.

Vrijdag naar dr. Regelink, aardig mens man, echt een topwijf! Toch komt ze met hetzelfde kankernieuws. Moet je zo iemand dan haten? Het drong toch niet tot me door. Ik had ook niet gedacht dat het ander nieuws zou zijn. Donderdagavond al wat mensen geinformeerd. Vrijdag vooral geslapen.

Zaterdag naar Rick en Syl, op Ziggy passen. Dat vond ik het moeilijkst. Zeg ik het voor ze naar het feestje gaan? Blijf ik op om het daarna te vertellen?
Syl vraagt toch op een gegeven moment: “Hoe gaat het nou met Danaitje?” Ik vertel het dan wel. Dat ging ook zo en toen heb ik het ook maar verteld, geen idee meer hoe, maar ik heb het verteld.

Kut man, dat vertellen. Dat was het begin ook maar pas, het vertellen. Ik ben er nog niet eens klaar mee. Zoveel mensen moet je toch gaan informeren, voordat ze zich de kanker in schrikken van je kale chemokop. Gekanker allemaal.

Om een lang verhaal kort te maken, er is nu dus een nieuw tijdperk aangebroken, met een hoop gekanker in het vooruitzicht. Na maanden geen blogs geschreven te hebben ga ik weer is beginnen. Het begint uiteraard bij de ziekenhuisbezoeken en de kankermolen waar je in terecht komt als je hoort dat je kanker hebt.

Lilly en ik op mijn 1e echte kankerdag bij NIN in de HMH:

 

De nieuwste blogs vind je trouwens onder het kopje: RECENTE BERICHTEN, maar voor de wat oudere moet je ff in ARCHIEF kijken bij augustus, het begint bij ‘Kankermolen.’ [helemaal onderaan/achteraan] en vanaf daar naar boven vind je de steeds nieuwere blogs zoals ‘Radioactief pis.’ etc.